Wilk nigdy nie był dobrze traktowany przez człowieka, który zawsze uważał go za swojego wroga i duże dla siebie zagrożenie. Zaczęło się to w średniowieczu, gdy liczne epidemie i wojny dziesiątkowały ludzkie populacje. Wilki wówczas pożerały ludzkie zwłoki, ich stada rozmnażały się, podchodziły coraz bliżej ludzkich siedzib wzbudzając tym samym u ludzi strach. Ponoć często atakowały ludzi, co jest możliwe, jeżeli bardzo się rozzuchwaliły. Wówczas właśnie wilki zaczęto zwalczać, za ich zabicie wypłacano nagrody. Taka tendencja utrzymała się aż do początków XX wieku. Wówczas różne kraje zaczęły wprowadzać prawa chroniące wilki, jednak wśród zwykłych ludzi wilki wciąż uchodziły - i często uchodzą - za istoty człowiekowi nieprzyjazne. Obecnie wiele osób zajmuje się ochroną wilków oraz odbudowywaniem ich pozytywnego wizerunku w głowach ludzkich. Idzie to coraz lepiej, szczególnie w Stanach Zjednoczonych, gdzie polowania na wilki są nielegalne aż w 48 stanach. Na Alasce dozwolone są kontrolowane polowania, co służy ochronie tamtejszych populacji karibu oraz łosi i zapobiega nadmiernemu rozrostowi wilczej populacji. Wiele osób jest temu jednak przeciwnych, twierdzą bowiem, że nawet liczne wilki w żaden sposób nie zaszkodziłyby karibu i łosiom - polują w końcu tylko na słabe i chore zwierzęta.